تست جذب آب سطحی اولیه در بتن

دوشنبه 8 شهريور 1395
11:15
زهرا مرزبان

تست جذب آب سطحی اولیه در بتن

همانطور که گفته شد، بتن از جمله مصالح ساختمانی است که برای ساخت سازه های مستحکم و با دوام مورد استفاده قرار می گیرد. اصلی ترین ویژگی بتن استحکام و دوام بتن است. برای اینکه از صحت و درستی این ویژگی از بتن آگاهی پیدا کنیم، باید قبل از استفاده از بتن در ساخت سازه، آن را مورد آزمون های مختلف انجام دهیم. به طور کلی در مورد انواع آزمون های مورد نیاز بتن در مقاله " تست کیفیت بتن " توضیح دادیم.

در این مقاله قصد داریم نحوه انجام آزمون جذب آب سطحی اولیه در بتن را شرح دهیم. این تست، یکی از آزمون های تعیین کننده دوام بتن است. برای انجام این آزمون، ابتدا سه نمونه مکعبی ازبتن تهیه می کنیم. باید توجه داشته باشید که نمونه ها باید از بتن تازه ی ارسال شده به محل تهیه شود. بتن باید در بهبود پیدا کند (پخته شود) و در داخل مخزن پخت به مدت 28 روز قبل از انجام آزمون قرار داده شود. نمونه بتن باید منطبق بر BS 1881-208 آزمایش شود.

آزمون های نفوذ آب، نفوذ یون کلرید سریع (Rapid Chloride Ion Penetration)، جذب آب و آزمون جذب آب سطحی اولیه، از آزمون های مورد نیاز بتن ، برای تعیین دوام بتن هستند. در واقع این تست، قابلیت بتن را برای مقاومت در برابر هوازدگی، حملات شیمیایی و هرگونه فرآیند زوال تعیین می کند.


[ بازدید : 3 ]

استفاده از مواد افزودنی بتن

دوشنبه 8 شهريور 1395
11:14
زهرا مرزبان

استفاده از مواد افزودنی بتن

در تولید بتن معمولا علاوه بر سیمان، آب و سنگدانه ها از مواد افزودنی بتن نیز استفاده می شود. مواد افزودنی در بتن متفاوت هستند و هر یک ویژگی هایی را به بتن اضافه می کنند. در این بخش به برخی از دلایل استفاده از مواد افزودنی بتن در مخلوط بتن اشاره خواهیم کرد. استفاده از این مواد در بتن معمولا موجب کاهش نارسایی بتن، افزایش کیفیت و تغییر سایر مشخصه های بتن می شود. از پرکاربردترین انواع مواد افزودنی بتن می توان به روان کننده ها و فوق روان کننده های بتن اشاره کرد. روان کننده ها و فوق روان کننده ها در بتن موجب افزایش مقاومت و کارایی بتن می شوند. زیرا این مواد میزان آب مورد نیاز برای ساخت بتن را کاهش می دهد. از میان این دو نوع ماده افزودنی، فوق روان کننده بتن تاثیر بیشتر و قوی تری نسبت به روان کننده ها دارد. علاوه بر این ، مواد افزودنی مذکور، موجب صرفه جویی در مصرف سیمان می شود و از آب انداختن بتن نیز جلوگیری می کنند.

از جمله دلایل استفاده از مواد افزودنی بتن به شرح زیر می باشند:

  • افزایش عملکرد بتن و بهبود ویژگی های آن (بهبود ویژگی هایی نظیر دوام، مقاومت ، پایداری و غیره در بتن)
  • ماندگاری بالا مواد افزودنی بتن موجب می شود تاامکان انبار و ذخیره کردن آنها بدون نگرانی وجود داشته باشد.
  • امکان استفاده آسان از این مواد در بتن
  • کاهش میزان هزینه ها: استفاده از مواد افزودنی بتن نظیر فوق روان کننده بتن تاثیر بسیار بالایی در کاهش هزینه ها و بهبود کیفیت بتن می شود.

این موارد تنها برخی از دلایل استفاده از مواد افزودنی بتن است. در صورت تمایل به مشاوره در زمینه بتن ، بتن ریزی و مواد افزودنی بتن با مشاوران ما در شرکت بتن در ارتباط باشید.


[ بازدید : 3 ]

معرفی بتن پیش تنیده

سه شنبه 2 شهريور 1395
15:56
زهرا مرزبان

معرفی بتن پیش تنیده

انواع بتن متفاوت است و انواع مختلفی از بتن از جمله بتن آماده ، بتن پیش ساخته ، بتن سبک ، بتن مگر ، بتن سنگین و غیره در بازار وجود دارد. ساختار انواع بتن کاملا با یکدیگر متفاوت هستند. بتن پیش تنیده ، یک مصالح ساختمانی و معماری است که دارای قدرت و استحکام فوق العاده ای است. خصوصیات منحصر به فرد بتن پیش تنیده اجازه می دهد تا تنش به طور متعادل در تمام اعضای بتن توزین شود.  بتن پیش تنیده یک روش برای غلبه بر ضعف طبیعی بتن در مقابل کشش است.

از این نوع بتن می توان در ساخت پل ها و یا طبقات با گستردگی بیشتر از آن چه که بتن مسلح در آن عملی باشد، استفاده کرد. این نوع بتن معمولا در ساخت و سازهای تجاری و مسکونی به عنوان فندانسیون پایه به کار می رود. تاندون های پیش تنیده (معمولا از جنس فولاد و یا میله های دارای قدرت کششی بالا) برای ارائه یک سطح محکم در برابر بارگذاری استفاده می شوند که بین تنش های فشاری و کششی تعادل و توازن ایجاد می کنند. در غیر این صورت بتن خم می شود. بتن مسلح سنتی بر مبنای استفاده از میله های فولاد و میلگرد در داخل بتن ساخته شده است. پیش تنیدگی به سه روش انجام می شود، بتن پیش تنیده ، بتن پس تنیده باند (ضمات شده) و بتن پس تنیده غیرباند (بدون تضمین).

تاریخچه کوتاهی از بتن پیش تنیده

اگرچه بتن پیش تنیده توسط یک مهندس اهل سان فرانسیسکو در سال 1886 اختراع شد، اما تا حدود نیم قرن بعد، آن را به عنوان یک ماده ساختمانی نپذیرفتند. کمبود فولاد در اروپا پس از جنگ جهانی دوم به همراه پیشرفت های تکنولوژیکی در بتن با مقاومت بالا و فولاد، موجب انتخاب بتن پیش تنیده به عنوان یک ماده ساختمانی بعد از جنگ اروپا شد. اولین ساختار بتن پیش تنیده شمال امریکا، پل یادبود Walnut Lane در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، بود اگرچه این پل تاسال 1951 تکمیل نشد.


[ بازدید : 4 ]

فواید استفاده از بتن مگر

سه شنبه 2 شهريور 1395
15:55
زهرا مرزبان

فواید استفاده از بتن مگر

همانطور که قبلا نیز گفته شد از بتن مگر به عنوان پایه و زیر ساخت برای سایر انواع بتن ( بتن آماده ، بتن پیش ساخته ، بتن سبک و غیره) استفاده می شود. استفاده از این نوع بتندارای مزیتهای زیادی است.  این نوع بتن موجب هموار شدن زیر ساخت شده و  مشکلات ناشی از زیر ساخت دانه دانه و ناهموار را برطرف می کند. در صورتی که زیرساخت پروژه های ساخته شده از بتن ناهموار باشد مشکلاتی رخ می دهد که در اینجا به برخی از آنها اشاره می کنیم.

  • اگر زیر ساخت نفوذ پذیر باشد، آب از طریق منافذ عبور کرده و موجب انبساط و انقباض ذرات در هنگام مواجهه با مسئله ترافیک می شود. در نتیجه منافذ خالی در خاک شکل می گیرند و ممکن است در شرایط ترافیک شدید، بتن دچار ترک خوردگی شود. استفاده از بتن مگر به عنوان زیرساخت در جاده ها این مشکل را رفع خواهد کرد.
  • بتن مگر موجب افزایش استحکام و کارایی جاده ها در برابر بارهای سنگین و ترافیک شدید می شود (دیوید کرونی و پاول کرونی (1992)).
  • با توجه به مشکلات جابه جایی توسط کارگران، ممکن است زیرساخت به صورت نامساوی توزیع شود که این امر نیز موجب ترک خوردگی بتن در هنگام تحمل فشار بار سنگین می شود.

[ بازدید : 3 ]

بتن مگر

سه شنبه 2 شهريور 1395
15:54
زهرا مرزبان

بتن مگر

همانطور که در قبلا نیز توضیح داده شد بتن ماده ای است که به منظور افزایش استحکام سازه ها مورد استفاده قرار می گیرد. بتن که ترکیبی از سه ماده آب، سیمان و سنگ دانه ها است دارای انواع مختلفی است. برخی از انواع بتن که قبلا نیز نام برده شده اند عبارتند از بتن سبک ، بتن سنگین ، بتن آماده ، بتن پیش ساخته ، بتن شفاف ، بتن مسلح و بتن معمولی. علاوه بر این انواع بتن ، نوع دیگری از بتن نیز وجود دارد که به آن بتن مگر گفته می شود.

تعریف بتن مگر

بتن با محتوای آب بالا به عنوان بتن مگر (بتن لاغر) در نظر گرفته می شود زیرا در مقایسه با سایر انواع بتن ( بتن سبک ، بتن آماده ، بتن پیش ساخته ، بتن آرمه و غیره ) دارای غلظت سیمان کمتری است. از بتن مگر اغلب به عنوان ملات بین آجرها و یا سایر قسمت های زیر ساخت برای تضمین استحکام استفاده می شود. در واقع استفاده از بتن مگر به عنوان پایه در محل هایی که سایر انواع بتن در بالای آن قرار می گیرند، ایده آل است. کاربرد این نوع بتن برای ایجاد یک سطح صاف بر روی مناطق ناهموار و یا خاک زمین مناسب است. بتن مگردر صورتی که به درستی اعمال نشود و یا به خوبی مخلوط نشود در طول زمان دچار ترک خوردگی خواهد شد. دقت در آماده سازی بتن، موجب تولید بتن مگر موفق می شود.

کاربرد بتن مگر

بتن مگر اغلب در ساخت جاده ها به عنوان پایین ترین سطح کف خیابان مورد استفاده قرار می گیرد. از این نوع بتن به عنوان زیر ساخت در پروژه هایی که در آنها زمین به تنهایی قادر به تامین بستر مناسب برای انجام پروژه نیست استفاده می کنند. در نتیجه بتن مگر بستر مناسب و مستحکمی را برای جاده و ساختمان به وجود می آورد. مخلوط بتن مگر به صورت پوند بر اینچ اندازه گیری می شود. در شرایط مناسب، بتن مگر مانند یک مایع جاری می شود و برای کاربردهای سبک مورد استفاده قرار می گیرد.


[ بازدید : 3 ]

بتن های ویژه

يکشنبه 17 مرداد 1395
12:30
زهرا مرزبان

تکنولوژی بتن الیافی نمونه دیگری از کاربرد کامپوزیت ها به عنوان یک فن آوری نوین در صنعت ساخت و ساز می باشد. بدین منظور مطلب حاضر سعی در معرفی این تکنولوژی خواهد داشت.

از جمله مواد جدیدی که جایگاه ویژه ای در ساخت و ساز به خود اختصاص داده، افزودنی‌های بتن و الیاف تقویت کننده می باشد. استفاده از افزودنی های بتن باعث بهبود خواص مطلوب بتن، همچون مقاومت آن می گردد و در بعضی موارد با کاهش وزن بتن، مصالح بسیار سبکی را فرا راه مهندسین بنا قرار می دهد. بدون بهره گیری از این افزودنی ها بنای برج بزرگ میلاد در شهر تهران امکان پذیر نمی بود. الیاف تقویت کننده نیز از دیگر مواد عصر حاضر هستند که کاربرد های فراوانی در قسمت های مختلف ساختمان یافته اند.

 این الیاف که بیشتر شامل الیاف شیشه، پلی پروپیلن و گاه کربن نیز می شود، در ساخت انواع بتن های الیافی کاربرد فراوان دارد. همچنین از الیاف شیشه می توان در تولید آرماتورهای سبک و بسیار مقاوم در برابر خوردگی بهره برد. این الیاف جایگاه نسبتاً مناسبی در تعمیر بناها و تقویت سازه های صدمه دیده دارند و می توانند مقاومت پیچشی و برشی مناسبی پدید آورند. علاوه بر اینها از ورقه های پارچه‌ای فایبر گلاس نیز در تقویت انواع قطعات ساخته شده از بتن مسلح می توان استفاده نمود.

بتن الیافی در حقیقت نوعی کامپوزیت است که با بکارگیری الیاف تقویت کننده داخل مخلوط بتن ، مقاومت کششی و فشاری آن، فوق العاده افزایش می یابد. این ترکیب کامپوزیتی، یکپارچگی و پیوستگی مناسبی داشته و امکان استفاده از بتن به عنوان یک ماده شکل پذیر جهت تولید سطوح مقاوم پرانحنا را فراهم می آورد. بتن الیافی از قابلیت جذب انرژی بالایی نیز برخوردار است و تحت اثر بارهای ضربه ای به راحتی ازهم پاشیده نمی شود. شاهد تاریخی این فن آوری، کاربرد کاهگل در بناهای ساختمان است. در واقع بتن الیافی نوع پیشرفته این تکنولوژی می باشد که الیاف طبیعی و مصنوعی جدید، جانشین کاه، و سیمان جانشین گل بکار رفته در کاهگل شده است. امروزه با استفاده از الیاف شیشه، پلی پروپیلن، فولاد و بعضاً کربن، تولید انواع بتن های کامپوزیتی در کاربردهای مختلف صنعتی ممکن گردیده و بکارگیری آنها در کشورهای پیشرفته دنیا مورد قبول صنعت ساختمان واقع شده است.

 

تاکنون مشخص شده است که انواع الیافها می توانند ظرفیت کرنش مقاومت دربرابر ضربه میزان جذب انرژی مقاومت سایشی و مقاومت کششی بتن را افزایش دهند. بطور کلی برای کاربرد در سازه الیاف فولادی میتواند نقش مکملی برای میلگرد داشته باشد. الیاف فولادی با پخش ترکها مقابله میکنند ومقاومت بتن را در برابر خستگی ضربه جمع شدگی وتنشهای حرارتی افزایش داده و بتن در همه مدهای شکست روی خواص مکانیکی بتن تاثیر مثبت میگذارد.از اهم متغیرهایی که بر خواص بتن با الیاف فولادی اثر میگذراند میتوان به خواص ماتریس بتن بازدهی الیاف و مقدار الیاف اشاره کرد.تکنولوژی بتن پرمقاومت توسعه ای جدید در صنعت ساخت سازه های بتنی محسوب میشود. در بتن سخت شده مقاومت و دوام دو عامل اصلی بوده وهر چه مقاومت فشاری بتن بیشتر می شود بتن تردتر شده ودر نتیجه مقاومت کششی آن به نسبت افزایش مقاومت فشاری افزایش نمی یابد و نیز از تحمل کرنش پایینتر برخوردار است. بدین دلیل نیاز به استفاده از الیاف در بتن پرمقاومت کاملا مشهود است .جهت افزایش مقاومت کششی و جلوگیری از گسترش ترک و بویژه افزایش نرمی از الیاف در بتن استفاده میشود. مقدار افزایش با تغییر این مقاومت ها بستگی به مقاومت بتن بدون الیاف شکل الیاف ودرصد الیاف دارد.

بتن پرمقاومت شامل الیاف فولادی، ترکیبی است از سیمان، مصالح سنگی، آب، فوق روان کننده، دوده سیلیس وهمچنین درصدی از الیاف فولادی که بطور درهم و کاملا اتفاقی ودر جهات مختلف در مخلوط پراکنده شده است. وجود الیاف فولادی مشخصات مکانیکی بتن را نسبت به حالت بهبود می‌بخشد. بتن پرمقاومت یک ماده ترد وشکننده است در حالیکه افزودن الیاف فولادی به بتن پرمقاومت سبب بهبود رفتار ترد بتن وتغییرمد شکست آن می‌گردد. مزایای بتن الیافی در مقایسه با بتن بدون الیاف را می توان بطور خلاصه بشرح ذیل بیان داشت:

1. مقاومت د‍ر مقابل تورق وسایش

2. مقاومت در مقابل تنش های خستگی

3. مقاومت عالی در مقابل ضربه

4. قابلیت کششی وظرفیت زیاد تغییر شکل نسبی

5. قابلیت باربری بعد از ترک خوردگی

6. افزایش در میزان جذب انرژی

قابلیت انعطافی که بتن الیافی دارد همانند خواص مواد پلاستیکی باعث می شود که بتن الیافی گسیختگی ناگهانی نداشته باشد. از آنجا که الیاف فولادی در جسم بتن در همه جهات پراکنده می شود در صورت تشکیل یک ترک در جهات مختلف الیاف اتصالاتی را بوجود آورده و از گسترش ترک جلوگیری می نماید. بنابراین رشته های الیاف بطور فعال در محدود کردن عرض ترک وارد عمل شده و با تشکیل ریز ترکهای زیاد قابلیت بهره برداری بتن را افزایش می دهند.

انواع الیاف و الیاف فولادی

انواع الیافی که در بتن استفاده می شود و در اشکال و اندازه های مختلفی تولید می شود عبارتند از الیاف شیشه ای ، الیاف پلاستیکی و الیاف فولادی .

پارامتر مناسب که یک رشته از الیاف را تعریف می کند نسبت ظاهری می باشد  که نسبت طول الیاف به قطر معادل الیاف است. مقدار نسبت های ظاهری (l/d) معمولاٌ بین 30 تا 100 است . در این تحقیق الیاف فولادی با نسبت(l/d)   برابر 80 و 100 استفاده گردید.      

مکانیزم عملکرد الیاف در بتن

بطور کلی برای کاربرد در سازه الیاف فولادی می توانند نقش مکملی برای میلگرد داشته باشند.الیاف فولادی با پخش ترکها مقابله می کنند و مقاومت بتن را در برابر خستگی ضربه جمع شدگی وتنشهای حرارتی افزایش می دهند.

الیاف فولادی می توانند در همه مدهای شکست روی خواص مکانیکی بتن تاثیر بگذارند


[ بازدید : 7 ]

بتن مگر

سه شنبه 5 مرداد 1395
11:16
زهرا مرزبان

بتن مگر یا بتن نظافت یا همان بتن رگلاژ کف قالب‌بندی فونداسیون، در واقع یک بتن با عیار سیمان کم (بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلوگرم سیمان بر مترمکعب) است که به منظور آماده‌سازی بستر خاکبرداری شده برای آرماتوربندی و صفحه گذاری اجرا می‌گردد.

موارد استفاده بتن مگر

  1. جلوگیری از نفوذ سیمان به خاک
  2. جلوگیری از جذب آب بتن توسط خاک
  3. آماده‌سازی بستر خاک برای پی ریزی
  4. صاف، تراز و همگن کردن فونداسیون
  5. اگر خاک برداری بیش از حد لازم انجام شود برای تراز کردن کف پی و پر کردن فضای خالی از بتن مگر استفاده می‌شود.

رعایت نکات ذیل جهت اجرای بتن مگر الزامی است:

  1. قبل از اجرای بتن مگر خاک بستر باید مرطوب شود تا آب بتن جذب خاک نگردد و بتن پوک نشود.
  2. شفته آهک باید قبل از اجرای بتن مگر مرطوب شود تا آب بتن را جذب نکند.
  3. بتن مگر باید زمانی بر روی شفته آهک اجرا شود که مقاومت شفته به ۵/۱ کیلوگرم بر سانتیمتر مربع رسیده باشد. (شفته آهکی زمانی به مقاومت ۵/۱ کیلوگرم بر متر مربع رسیده است که اثر کفش پس از راه رفتن بر روی آن باقی نماند)
  4. بتن مگر معمولاً توسط دستگاه‌های بتونیر کوچک ساخته می‌شود. دقت شود که بتن درون دستگاه حداقل دو دقیقه پس از اضافه کردن آب، به خوبی مخلوط شود و سپس مورد استفاده قرار بگیرد.
  5. بتن مگر معمولاً جهت پاکسازی کف و اجرای دقیق تر فاصله گذاری آرماتورها از کف اجرا می‌شود بنابراین باید دقت شود که سطح تمام شده آن تمیز و یکنواخت باشد تا آرماتوربندی بهتر انجام شود.
  6. بعد از ریختن بتن مگر، بسته به دمای هوا، باید حدود ۱۰ ساعت سطح آن مرطوب نگه شود. بعد از گذشت یک روز می‌توان عملیات بعدی را شروع کرد.


[ بازدید : 7 ]

مواد افزودنی بتن

سه شنبه 5 مرداد 1395
11:15
زهرا مرزبان

ماده افزودنی بتن آرتاپ یا (Admixtures) ماده‌ای است به غیر از سیمان پرتلند، سنگدانه، و آب، که به صورت گرد یا مایع، به عنوان یکی از مواد تشکیل دهنده بتن و برای اصلاح خواص بتن، کمی قبل از اختلاط یا در حین اختلاط به آن افزوده می‌شود. مواد افزودنی به دو گروه مواد افزودنی‌های شیمیایی و مواد افزودنی‌های معدنی تقسیم می‌شوند.

انواع معمول مواد افزودنی بتن به شرح زیر است.

  • شتاب دهنده سرعت هیدراتاسیون بتن (سخت شدن).
  • کاهش دهنده سرعت گیرش بتن.
  • افزودنی‌های حباب زا باعث ایجاد حباب‌های با هندسه کروی و بسیار ریز درون بتن می‌شوند. افزودنی‌های حباب زا عمداً برای ایجاد و تثبیت حباب‌های میکروسکوپی هوا در بتن استفاده می‌شود.
  • روان‌ساز بتن که به منظور کاهش دهنده مقدار آب بتن استفاده می‌گردد.
  • مواد افزودنی که شامل رنگدانه‌ها که می‌تواند برای تغییر رنگ بتن و زیبایی استفاده گردد.
  • ضدیخ بتن
  • چسب بتن
  • سخت‌کننده بتن

کاربرد دیرگیرکننده در مواد افزودنی بتن: کار مواد افزودنی دیرگیرکننده بتن به تأخیر انداختن گیرش بتن است. مواد افزودنی دیرگیرکننده بتن در بتن ریزی‌های حجیم استفاده می‌شود. مواد افزودنی دیرگیرکننده بتن برای جلوگیری از ترک‌های ناشی از گیرش در بتن‌ریزی های پشت سر هم مناسب می‌باشد. مواد افزودنی دیرگیرکننده بتن برای حمل بتن در فاصله‌های زیاد استفاده می‌شود.

از جمله از مواد افزودنی بتن می‌توان از ژل میکرو سیلیس میکروسیلیکا ژل سیلیکافیوم نام برد همچنین گروت انواع روان‌کننده‌ها فایبر نیز از انواع افزودنی بتن می‌باشند.

معمولاً به جای استفاده از یک سیمان بخصوص، این امکان وجود دارد که بعضی از خواص سیمانهای معمولی مورد استفاده را به وسیله ترکیب کردن آن با یک افزودنی تغییر داد. قابل توجه اینکه نباید عبارات "مواد ترکیبی" و "مواد افزودنی" با معانی مترادف به کار روند، زیرا مواد ترکیبی موادی هستند که در مرحله تولید به سیمان اضافه می‌شوند در حالی که مواد افزودنی در مرحله مخلوط کردن به بتن اضافه می‌شوند. افزودنی‌های شیمیایی اساساً عبارتند از:تقلیل دهنده‌های آب، کندگیر کننده‌ها و تسریع کننده‌های گیرش که در آیین نامه ASTM به ترتیب تحت عنوان‌های تیپ‌های C،B،A طبقه‌بندی شده‌اند. دسته‌بندی افزودنی‌ها در استاندارد BS نیز مشابه می‌باشد. در ضمن افزودنی‌های دیگری نیز وجود دارند که هدف اصلی از کاربرد آنها محافظت بتن از اثرات زیان آور یخ زدگی و ذوب یخ است.

تسریع کننده‌ها

افزودنی‌هایی هستند که سخت شدگی بتن را تسریع می‌کنند و مقاومت اولیه بتن را بالا می‌برند. چند نمونه از تسریع‌کننده‌ها عبارتند از: کربنات سدیم، کلرورآلومینیوم، کربنات پتاسیم، فلوئورور سدیم، آلومینات سدیم، نمک‌های آهن و کلرور کلسیم.

کندگیر کننده‌ها

افزودنی‌هایی هستند که زمان گیرش بتن را به تأخیر می‌اندازند. این مواد در هوای خیلی گرم که زمان گیرش معمولی بتن کوتاه می‌شود و همچنین برای جلوگیری از ایجاد ترک‌های ناشی از گیرش در بتن ریزی‌های متوالی مفید می‌باشند.

به عنوان چند نمونه از کندگیر کننده‌ها می‌توان از شکر، مشتقات هیدروکربنی، نمک‌های محلول روی و براتهای محلول نام برد.

به عنوان مثال اگر با یک کنترل دقیق ۰٫۰۵ وزن سیمان شکر به بتن اضافه کنیم، حدود چهار ساعت گیرش آنرا به تأخیر می‌اندازد. مصرف ۰٫۲ تا یک درصد وزن سیمان از گیرش سیمان جلوگیری به عمل می‌آورد.

تقلیل دهنده‌های آب

این افزودنی‌ها به سه منظور به کار می‌روند:

  1. رسیدن به مقاومتی بالاتر به وسیله کاهش نسبت آب به سیمان
  2. رسیدن به کارایی مشخص با کاهش مقدار سیمان مصرفی و نتیجتاً کاهش حرارت هیدراتاسیون در توده بتن .
  3. سادگی بتن ریزی به وسیله افزایش کارایی در قالبهایی با آرماتور انبوه و موقعیت‌های غیرقابل دسترسی

برای مشاهده تقلیل دهنده‌های آب‌ها با توضیحات و نمودارهای کارایی و با جزئیات کامل را مشاهده فرمایید.

افزودنی‌های تقلیل دهنده آب تحت عنوان تیپ A دسته‌بندی می‌شوند؛ لیکن اگر افزودنی‌ها همزمان با کاهش نیاز به آب باعث تأخیر در گیرش نیز بشوند تحت عنوان تیپ D طبقه‌بندی می‌شوند. اگر این‌ها باعث تسریع در گیرش شوند تیپ E نامیده می‌شوند.

فوق روان‌کننده‌ها

این مواد از قویترین انواع تقلیل دهنده‌های آب هستند که در آمریکا به عنوان روان‌کننده قوی و درASTM به عنوان تیپ F نام گذاری شده‌اند. افزودنی‌هایی نیز هستند که در ضمن تقلیل شدید آب باعث مقداری تأخیر در گیرش نیز می‌شوند و به عنوان تیپ G طبقه‌بندی شده‌اند. دو نمونه از روان کننده‌های قوی: ملامین فرمالدئید سولفاته شده تغلیظ شده و یا [[نفتالین فرمالدئید سولفاته شده تغلیظ شده]] می‌باشند. اساساً استفاده از اسیدهای سولفاته شده باعث تسریع عمل پراکنش می‌شود. چون در سطح ذرات سیمان جذب شده و به آنها بار منفی می‌دهند واین باعث دفع ذرات از یکدیگر می‌شود. این فرایند کارایی را در یک نسبت آب به سیمان مشخص افزایش می‌دهد.


[ بازدید : 8 ]

آب در بتن

سه شنبه 5 مرداد 1395
11:12
زهرا مرزبان

کیفیت آب در بتن از آن جهت حائز اهمیت است که ناخالصی‌های موجود در آن ممکن است در گیرش سیمان اثر گذاشته و اختلالاتی به وجود آورند. همچنین آب نامناسب ممکن است روی مقاومت بتن اثر نامطلوب گذاشته و سبب بروز لکه‌هایی در سطح بتن و حتی زنگ زدن آرماتور بشود. در اکثر اختلاط‌ها آب مناسب برای بتن آبی است که برای نوشیدن مناسب باشد. مواد جامد چنین آبی به ندرت بیش از ۲۰۰۰ قسمت در میلیون ppm خواهد بود به طور معمول کمتر از ۱۰۰۰ ppm می‌باشد. این مقدار به ازای نسبت آب به سیمان ۰٫۵ معادل ۰٫۰۵ وزن سیمان می‌باشد. معیار قابل آشامیدن بودن آب برای اختلاط مطلق نیست و ممکن است یک آب آشامیدنی به جهت داشتن درصد بالایی از یونهای سدیم و پتاسیم که خطر واکنش قلیایی دانه‌های سنگی را به همراه دارد، برای بتن سازی مناسب نباشد. به عنوان یک قاعده کلی هر آبی که PH (درجه اسیدیته) آن بین ۶ الی ۸ بوده و طعم شوری نداشته باشد می‌تواند برای بتن مصرف شود. رنگ تیره و بو لزوماً وجود مواد مضر در آب را به اثبات نمی‌رساند.

مقدار آب مصرفی

مقدار آب مصرفی در داخل بتن بسیار با اهمیت است. به منظور تکمیل فرایند واکنش سیمان با آب مقدار مشخصی آب مورد نیاز است. در صورتی که این مقدار کمتر از آن حد باشد قسمتی از سیمان برای واکنش آب کافی دریافت نمی‌کند و واکنش نداده باقی می‌ماند. در صورتی که بیش از مقدار مورد نیاز آب به مخلوط بتن اضافه شود پس از تکمیل واکنش، مقداری آب به صورت آزاد در داخل بتن باقی می‌ماند که پس از سخت شدن بتن باعث پوکی آن و نتیجتاً کاهش مقاومت خواهد شد. به همین دلیل دقت در مصرف نکردن آب زیاد در داخل بتن به منظور حصول مقاومت بالا ضروری است.

مقدار آب لازم برای تکمیل واکنش به صورت پارامتر نسبت آب به سیمان تعریف می‌شود. این نسبت برای سیمان پرتلند معمولی حدود ۲۵ درصد است. با این مقدار آب بتن فاقد کارایی لازم خواهد بود و معمولاً نسبت آب به سیمان مورد استفاده در کارگاه‌های ساختمانی بیش از این مقدار است. در تعیین نسبت اختلاط بتن پارامتری لحاظ می‌شود که مقدار رطوبت سنگدانه‌ها را نیز قبل از افزودن آب به بتن لحاظ می‌کند که در تعیین مقدار آب مورد نیاز حائز اهمیت است. این رطوبت اضافی (یا کمبود رطوبت) مقدار رطوبت مازاد (کمبود رطوبت) سنگدانه‌ها از حالت اشباع با سطح خشک SSD یا(Saturated Surface Dry)است.

عمل آوری

با ادامه یافتن Hydration مقاومت بتن افزایش می‌یابد و این واکنش عامل افزایش مقاومت بتن یا همان گیرش سیمان است. برای عمل آوری یا ادامه یافتن فرایند Hydration باید رطوبت نسبی حداقل ۸۰ درصد باشد. در صورتی که رطوبت کمتر از این مقدار شود عمل آوری متوقف شده و درصورتی رطوبت تسبی به بالای ۸۰ درصد بازگردد فرایند هیدراسیون یا Hydration دوباره شروع خواهد شد. به دلیل تبخیر قسمتی از آب مورد نیاز قبل از تکمیل واکنش بین آب و سیمان (که چندین روز طول می‌کشد) قسمتی از سیمان موجود در مخلوط بتن واکنش نداده باقی می‌ماند. پس از بتن ریزی باید بلافاصله توجه لازم به فرایند عمل آوری معطوف گردد. عمل آوری عبارت است از حفظ رطوبت بتن تا زمانی که واکنش بین سیمان و آب تکمیل شود. این عمل می‌تواند به وسیله عایقکاری موقت، پاشش آب یا تولید بخار صورت گیرد. از دیدگاه عملی، حفظ رطوبت بتن برای ۷ روز توصیه می‌شود. در شرایطی که این کار ممکن نباشد حداقل زمان عمل آوری بتن نباید کمتر از ۲ روز باشد.


[ بازدید : 10 ]

انواع بتن

دوشنبه 21 تير 1395
14:10
زهرا مرزبان

انواع بتن

بتن دارای طبقه بندی های مختلفی است. در این مقاله به برخی از انواع بتن اشاره می کنیم.

  • بتن معمولی : نوعی بتن که در آن از مواد تشکیل دهنده رایج یعنی آب، سیمان و سنگ دانه ها استفاده می شود به عنوان بتن معمولی شناخته می شود. زمان گیرش این بتن بسته به رطوبت موجود در هوا، عیار سیمان و غیره بین 30 الی 90 دقیقه است. توسعه مقاومت این بتن بعد از 7 روز شروع می شود، مقاومت رایج این بتن بین 10 مگا پاسکال تا 40 مگا پاسکال است. بعد از حدود 28 روز تقریبا 75 تا 80 درصد از مقاومت کل به دست می آید. و در روز 90، قریب به 90درصد مقاومت حاصل می شود.
  • بتن با مقاومت بالا: مقاومت فشاری در بتن با مقاومت بالا معمولا بیش از 6000پوند بر اینچ مربع است. این نوع بتن با کاهش نسبت آب به سیمان (W / C) تا حدود 0.35 و یا کمتر، ساخته می شود. اغلب میکروسیلیس برای جلوگیری از تشکیل کریستال های هیدروکسید کلسیم آزاد در سیمان اضافه می شود، که ممکن است قدرت مجموعه سیمان را کاهش دهد. نسبت آب به سیمان کم و استفاده از میکرو سیلیس به طور قابل توجهی کارایی آن را کاهش می دهد که برای سازه های ساخته شده از این نوع بتن یک مشکل محسوب می شود. به منظور جبران کاهش کارایی بتن با مقاومت بالا، اغلب به مخلوط این نوع بتن ، فوق روان کننده بتن افزوده می شود. سنگ دانه ها در این بتن نیز باید با دقت انتخاب شوند زیرا سنگ دانه های ضعیف قدرت کافی برای تحمل بار اعمال شده بر روی بتن را نخواهند داشت.
  • بتن با عملکرد بالا : این بتن دارای استحکام ،کارایی و دوام بالا است. جایگذاری این بتن آسان است. بتن با کارایی بالا بدون تفکیک فشرده می شود. گیرش و مقاوم شدن آن سریع است. این نوع بتن دارای خواص مکانیکی بلند مدت، نفوذپذیری، تراکم، گرمای هیدراتاسیون، سختی، ثبات حجم و دوام طولانی در محیط های دارای شرایط سخت است.

  • بتن هوا دار: یکی از بزرگترین دستاوردها در زمینه فن آوری بتن توسعه بتن هوادار است. این نوع بتن در جایی استفاده می شود که در معرض خطر عمل انجماد و ذوب باشد. این نوع بتن با افزودن مواد افزودنی بتن ( مواد افزودنی هوادار) بوجود می آید.
  • بتن سبک: سنگ دانه های استفاده شده در بتن سبک نسبت به بتن سنگین ، دارای وزن کمتری هستند. چگالی این بتن 240 تا 1850 kg/m³ است و مقاومت بتن سبک بین 7 تا 40 مگاپاسکال متفاوت است.
  • بتن پاشیده (شاتکریت): بتن شاتکریت (بتن پاشیده) از هوای فشرده برای پاشیدن بتن بر روی یک قاب و یا ساختار استفاده می کند. شاتکریت ملات و یا معمولا انتقال بتن از طریق یک شلنگ با سرعتی بالا بر روی یک سطح از قبل تعیین شده است.
  • بتن متخلخل: بتن متخلخل شامل شبکه ای از سوراخ ها و حفره ها است که اجازه می دهد آب و یا هوا از بتن عبور کند.
  • بتن فشرده غلتکی : بتن فشرده غلتکی معمولا برای سنگ فرش های بتنی استفاده می شود.  امکان ساخت سدهای بتنی غلتکی نیز وجود دارد.


[ بازدید : 13 ]

پیوندها

ایجاد وبلاگ جدید قالب وبلاگ آپلود عکس خرید شارژ عسل چت خرید بک لینک چت روم طراحی سایت کاهش پینگ بازی کاهش پینگ جای لینک شما
بستن تبلیغات [x] فروش شارژ